تا يادم نرفته بگويم، چقدر اين شبهاي تهران خوب است، كه ميتواني زل بزني توي چشمهاي ماشين كناري، بيمقدمه حرف بزني، پارچهي سبزش را كه ميبيني بفهمي از يك قبيلهايد و لبخندي بزني، لذت ببري از ترافيك و خيابانهاي شلوغ شهرت كه سالها بود فكر ميكردي مرده. حالا ميخواهم بگويم دوست دارم انتخابات هم كه تمام شد تمام طول مسيرهايم را با تمام ماشينهاي كناري خوش و بش كنم و بخندم.
پ.ن: خواهشاً اگر بعد از انتخابات با بنده مواجه شديد فكر نكنيد كسخلم.
ارسال نظر