حالا تو فكر كن؛ آرام آرام از درونِ خودت داري سر ميكشي بيرون. فكر كن داري از چيزي جايي كه به آن تعلق داري بيرون ميآيي و آدم ديگري ميشوي. فكر كن به تمناي يك رويا. روياي رنجِ كمتر حتي... فكر كن بخواهند رويايِ در سرت رابخواهند نداشته باشي... فقط فكر كن بي كه حرفي بزني...