تازه كافه پيانو را تمام كردم. بالاخره تسليم تعريفات و تعارفات زيادش شدم و خريدمش. كاملاً هم راضيام. كتاب بسيار بسيار خوبي بود. به رغم پايان نسبتاً ضعيفش. ضعيف به اين معنا كه در حدِّ بقيهي كتاب نيست. شايد بايد بازهم كتاب را بخوانم. قوت كتاب نه نثرش است و نه روايتش چيز يكه و بيمانندي است. بلكه شباهتش است به ما.
اگر اين كتاب يك جمله مهم داشته باشد اين است: "من مسئول روياهاي خودم هستم."