در موسم نرگس‌‌های زرد

در موسم نرگس‌‌های زرد (که می‌دانند

هدف زیستن بالیدن است)

چرا را فراموش کن، چگونه را یاد آر

موسم یاس‌های بنفش که جار می‌زنند

هدف از بیداری رویا دیدن است،

چنین را یاد آر (انگار را فراموش کن)

موسم گل‌های سرخ (که مبهوت می‌کنند

اکنون و این‌جایمان را با بهشت)

اگر را فراموش کن، آری را یاد آر

در موسم همه‌ی چیزهای دلپذیر فراتر

از آن‌چه ذهن‌هامان می‌تواند درک کند

جست‌وجو را یاد آر (یافتن را فراموش کن)

و در یک راز آینده

(وقتی که زمان از زمان رهایی‌مان می‌دهد)

مرا فراموش کن،‌ مرا به یاد آر.

ای. ای. کامینگز، برگردان محمد حسین واقف

این نوشته در ترجمه‌ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

2 پاسخ به در موسم نرگس‌‌های زرد

  1. sam می‌گوید:

    آدم یاد قبرستان می اندازه و گیسوانی که در باد حرکت می کنند.

  2. بازتاب: مرا فراموش کن، مرا به یاد آر* | شاهد قدسی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *