help them endure, give them space

David-Fleck-invisible-cities01.jpg
جهنم زندگان چيزي مربوط به آينده نيست؛ اگر جهنمي در كار باشد، همان است كه از هم‌اكنون اين جاست، جهنمي كه همه‌روزه در آن ساكنيم و با كنار هم بودنمان آن را شكل مي‌دهيم. براي آسودن از رنج دو طريق هست: راه اول براي بسياري از آدم‌ها ساده‌ است و عبارتست از قبول آن شرايط و جزئي از آن شدن، تا جايي كه ديگر وجود آن حس نشود. راه دوم راهي پر خطر است و نيازمند توجه و آموزش مستمر و در جستجو و بازشناسي آن چه و آن كس كه در ميان دوزخ، دوزخي نيست، و سپس تداوم بخشيدن و فضا دادن به آن چيز يا آن شخص خلاصه مي‌شود.
[شهرهاي نامرئي، ايتالو كالوينو، ترجمه‌ي ترانه يلدا]

این نوشته در شهرهای نامریی, کالوینو ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *