وصف العيش

تقريبا همه با اين عبارت آشناييم كه مي‌گويند “وصف العيش نصف العيش”. معمولا هم منظورشان اين است كه اگر خوشي‌اي را كه دور از دسترس است، مثلا كيك بي‌بي‌ را، وصف كنيم نصف شيريني‌اش را حس مي‌كنيم. اما درستش تقريبا برعكس اين است. كه نصفِ خوشي در وصف‌كردنش، در تعريف كردنش است. يعني اگر بعد از آن خوشي براي كسي تعريفش نكنيم نصفِ خوشي‌اش را از دست داده‌ايم. يعني نصف مزه‌ي كيك بي‌بي‌ به تعريف كردنِ بعدش است. در مورد فيلمِ خوب و غذاي خوب و معاشرت خوب و هزار خوشي‌ ديگر همين صادق است. كه بايد بشود تعريفشان كرد، كه بايد كسي، كساني باشند كه برايشان تعريف كني. از سر همين است كه شايد اينستاگرام اين قدر رونق گرفت، كه تعريف و وصفِ آن چه مردم مي‌خورند يا مي‌بينند و خوش مي‌دارند با ديگران را تسهيل كرده است. حالا شما هم تعريف كنيد آقاجان، از تعريف دريغ نكنيد.

این نوشته در زندگي ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *