بایگانی دسته: پروستي‌ها

Proust

ياد يك تصوير چيزي جز حسرتِ يك لحظه نيست، و افسوس كه خانه‌ها، راه‌ها، خيابان‌ها همچون سال‌ها گريزانند.

ارسال شده در پروستي‌ها | یک پاسخ

Proust

ما واقعاً فقط متوجه چيزهاي جديد مي‌شويم، آن چيزي كه، ناگهان حساسيت‌مان را جلب مي‌كند، تغيير لحني كه توجه‌مان را جلب مي‌كند، كه هنوز عادت نشده و جايگزين مشابه بي‌رنگش نشده است.

ارسال شده در پروستي‌ها | پاسخ دهید:

Proust

نقاش را نفي كنيم و نه بهار را.

ارسال شده در پروستي‌ها | پاسخ دهید:

Proust

  زيبايي هميشه در مكان‌هاي آشكار وجود ندارد.

ارسال شده در پروستي‌ها | پاسخ دهید:

Proust

اين زندگي نيست كه عادي است بلكه تصويري كه از آن در حافظه داريم عادي است.

ارسال شده در پروستي‌ها | یک پاسخ

Proust

من كارهاي روشنفكرانه‌ام در ذهنم انجام مي‌دهم و زماني كه با ديگران وقت مي‌گذرانم برايم فرقي ندارد كه هوشمند باشند يا نه، همان اندازه كه مهربان و صميمي باشند برايم كافي است.

ارسال شده در پروستي‌ها | یک پاسخ

Proust

باور داشتن به پزشكي اوج حماقت است مگر اينكه باور نداشتن به آن حماقت بيشتري نباشد.

ارسال شده در پروستي‌ها | یک پاسخ

Proust

چه بسا طبيعي است كه وقتي همه چيز بر وفق مراد است خرفت بمانيم.

ارسال شده در پروستي‌ها | یک پاسخ

Proust

نمي‌توان كتابي را خواند و در قهرمان زن آن رگه‌هايي از ز ي را كه دوست مي‌داريم نيافت.

ارسال شده در پروستي‌ها | 2 پاسخ

Proust

عشق به زني كه به او نيازمنديم اما در عين حال رنج‌مان مي‌دهد و احساسات گوناگوني را در ما متجلي مي‌كند بسيار عميق‌تر و حياتي‌تر از مرد نابغه‌اي كه توجه‌مان را را جلب كرده.

ارسال شده در پروستي‌ها | پاسخ دهید: