بایگانی دسته: ترجمه‌ها

دو شعر از آنا کامیسنکا

فرق مرا بگو فرق چیست میان امید و انتظار که دلم نمی‌داند و مدام خودش را مجروح می‌دارد، با شیشه‌ی صبر و مدام سرگشته می‌شود در مهِ انتظار شکیبایی شکیبایی موسیقی است به‌آرامی مفتوح می‌شود باید تا انتها نواخته شود … ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در ترجمه‌ها | پاسخ دهید:

سرگردانی‌های اویسین

[سنت پاتریک] تو که کوژی، کَلی، کوری با دلی سنگین و سری سرگردان شاعران می‌خوانند، دیده‌ای سه سده از بازی با چیزی ابلیسی [اویسین] بیمارِ سالیان، محزون از به یاد آوردنِ بی‌شمار نیزه‌ی فرز، سواران و موهای رهاشان و کاسه‌های … ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در ترجمه‌ها, نوشتن | پاسخ دهید:

بگذار بگذرد.

آوریل به پایان رسید و مِی آمد، اما مِی حتی از آوریل هم بدتر بود. در بهار عمیق مِی، هیچ راهی نبود جز به رسمیت شناختن لرزش دلم. معمولاً هنگام پایین رفتن خورشید رخ می‌داد. در تیرگی کم‌رنگ غروب، وقتی … ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در ترجمه‌ها | پاسخ دهید:

در موسم نرگس‌‌های زرد

در موسم نرگس‌‌های زرد (که می‌دانند هدف زیستن بالیدن است) چرا را فراموش کن، چگونه را یاد آر موسم یاس‌های بنفش که جار می‌زنند هدف از بیداری رویا دیدن است، چنین را یاد آر (انگار را فراموش کن) موسم گل‌های … ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در ترجمه‌ها | 2 پاسخ

غروب‌های آوریل

با این حال با این غروب‌های آوریل، که به‌گونه‌ای یادآور می‌شوند زندگی مدفونم را، و پاریس را در بهار، بی‌اندازه در صلحم، و سر آخر این‌ جهان را شگفت و جوان می‌یابم.   تی. اس. الیوت، برگردان محمد حسین واقف

ارسال شده در ترجمه‌ها | پاسخ دهید:

مرثیه

با این دانش که حیات ما تضمین شده نیست چه کنیم؟ شاید روزی تو شاخه‌ی جوان چیزی زیبا را لمس کنی. و آن چیز با وجود زادروزهایت و گواهی فوتت، بروید و ببالد، و روزی بر چیزهایی زیبا سایه بیفکند … ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در ترجمه‌ها, زندگي | پاسخ دهید:

تعقیب‌کنندگان تاریکی

این‌جا نوری نیست، نه شکافی در دیوار صخره‌ای برای روز تا راهش را به این‌جا بیابد جایی که چشم‌ها بی‌استفاده‌اند. آن‌جا اغتشاش است، زوال، جنازه‌های امید، لاشه‌های الهام، تن‌های پوست‌کنده، گوشت‌کنده، تنها منبع ممکن کلسیوم جاافتاده برای ما تا روی … ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در ترجمه‌ها | پاسخ دهید:

خوردن پرندگان

ما پرندگان را خوردیم. خوردیمشان. می‌خواستیم تا آوازهایشان از نایمان به بالا جاری شود و در دهانمان بشکفد، و چنین آن‌ها را خوردیم. می‌خواستیم پرهاشان از گوشتمان جوانه زند. بال‌هایشان را می‌خواستیم، می‌خواستیم چون آنان پرواز کنیم، بر نوک درختان … ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در ترجمه‌ها | پاسخ دهید:

علت و معلول

بهترین‌ها اغلب به دست خودشان می‌میرند تنها برای این‌که فرار کنند، و بازماندگان هیچ وقت نمی‌توانند کاملاً بفهمند چرا هیچ کسی هرگز باید بخواهد فرار کند از آنان بوکوفسکی، برگردان محمد حسین واقف

ارسال شده در ترجمه‌ها | پاسخ دهید:

مثلاً بهاریه

بد سالی هم نبود، کسی مرا نکشت. بوکوفسکی، زنان، برگردان محمد حسین واقف

ارسال شده در ترجمه‌ها | پاسخ دهید: